🌹!साध्या पनातलं साध्वीपण!🌹

खबरनामा न्यूज “संतवाणी” सदर

🌹!साध्या पनातलं साध्वीपण!🌹

हे जग ईश्वराच्या लिहिलेलं भरलेलं आहे ती ईश्वरी लीला दिसण न दिसण हे ज्याच्या त्याच्या प्रारब्धावर असते असाही सार्वत्रिक समज आहे खरा का खोटा माहित नाही परंतु एक मात्र खरे की ईश्वराची लीला दिसायला अनुभवायला एक आंतरदृष्टीचा दिवा लागतो त्याचं नाव…विवेक!

रंगमंचावर आपली कला सादर करून प्रेक्षकांच्या कोमेजलेल्या मनाला प्रफुल्लीत करणारा कलाकार हा एक प्रकारचा प्रेषित वाटतो,कारण जसा तो कलाकार प्रेक्षकाच्या मनाला भावनार एखाद वाक्य रंगमंचावरून खाली प्रेक्षकांकडे फेकतो तसा खेडूत बेभान होऊन आपल्या डोक्यावरील पागोटा जाम खुश होऊन शिट्टी वाजवत खालून वर रंगमंचावरती फेकत असतो. आपण बोडखे होऊन घरी जाऊ हे भान त्याला नसते कारण आवडत्या कलाकाराला उस्फुर्त दाद देताना कलाकारांच्याबद्दलच्या प्रेम भावनेने व त्याच्या अभिनय शक्तीच्या संक्रमणाने तो रसिक विदेही अवस्थेला प्राप्त झालेले दिसतो.

कष्टाचं, संघर्ष्याचं आयुष्य जगणाऱ्या मध्यम वर्गीयांकरिता कविता किंवा लेख लिहून त्यांच्या जीवनात साहित्याच्या चांदण्याचा गारवा देणाऱ्या लेखकांपुढे वाढून ठेवलेले पंचपक्वनाने भरलेले जेवायचे ताट उचला.. तो अजिबात तक्रार करणार नाही पण जर त्यालाच वाचनातून लिखाणातून तुम्ही जर उठवायला गेलात तर तो तुम्हाला लाखोली वाहिल्याशिवाय राहणार नाही कारण त्याचा तादात्म्य भाव तुटतो!

असे लेखकच आपल्या लेखणीने लाखो हृदयावर आपले अधिराज्य गाजवत असतो.

पहाटे उठून राग भीमपालास चा रियाज करणारा गवई म्हणून तर पुढे जाऊन संशोधनकर्ता बनून आपल्या संगीताने हजारो व्यक्तींच्या जीवनातील व्याधी दुर करू शकला कारण त्याचे ध्येयवेडेपण!

जराही कागद न भिजवता आपल्या अश्रूंना वाट करून देणारी दमयंती रंगवताना चित्रकाराच्या कायेत नलराजा परकाया प्रवेश करीत नसेल हे कशावरून कारण त्याची एकरूपता!

आता सर्वच रसिक हे संगीताचे जाणकार सर्वच लोक हे लेखक वाचक किंवा चित्रकार असतीलच असे नव्हे दिवसभर काबाडकष्ट करून जीव मेटाकुटीला येतो मग ामावर थकून बघून घरी आल्यानंतर दोन घास खाऊन आढ्या खाली पहुडणाऱ्या श्रमजीविंची संख्या इथे जास्त आहे. दमून भागून जमिनीवर अंग टाकल्या नंतर पंखा वर फिरत राहतो मात्र खाली डोक्यात विचार चालत राहतात.

मग अशा या काबाडकष्ट करणाऱ्या मंडळींना कोणी रिझवावं कोणी सावरावं व नाम-जप,पूजा, प्रार्थना या सर्व एकतर्फी साधना आहेत अशी बऱ्याच जणांचीं तक्रार असते.

या आयुष्यात आपणही कोणाचे तरी असावे….कोणीतरी आपले असावे.. हा विचार माणसांच्या डोक्यात कधीतरी येतो विचार म्हणजेआभाळात चमकणारी वीज व भावना म्हणजे त्या नंतर आलेला पाऊस!

जेव्हा ती भावना व भावनेचा कल्लोळ माणसाला नीट जगू देत नाही व ही स्थिती माणसाला एकटेपणाकडे ढकलच असते अशावेळी एकांत…केवळ एकांत न राहता पुढे हळूहळू त्याचे कृष्णविवरात अर्थात ब्लॅक होलमध्ये त्याचे रूपांतर होते अशा प्रसंगी मन हलके करणारे मानसिक आधार देणारे नकारात्मक भावनेतून त्याला परिवर्तित करणारे महत्त्वाचे साधन मनुष्यास हवे असते.

लेखक, संगीतकार, अभिनेता रोज नित्यनियमाने भेटू शकत नाही. मग व्यक्तीच्या उरातील जखमेवर फुंकर कोण घालणार?

याला उत्तरआहे शंभर टक्के आहे!! ते म्हणजे प्रजापिता ब्रह्माकुमारी ईश्वरी विश्वविद्यालय….

होय या विद्यालयात जी मुरली चालते अर्थात परमपिता परमात्मा शिव परमात्म्याचे महावाक्य ऐकायला मिळतात मुरली हे नुसते ज्ञानसाधन नाही तर योग साधन ही आहे. मानवी मनाची मशागत करून त्या जमिनीत शुभेच्छांचे शुभ भावनेचं रोपटं लावलं जातं. त्याला संतुष्टतेची समाधानाची फळ लागू शकतात प्रसंगी हे रोपटं एवढं मोठं होतं की त्याच रूपांतर असंख्य लोकांची मनोकामना पूर्ण करणारा कल्पवृक्ष म्हणून प्रसिद्धी होते. त्याचा डेरा वृद्धिंगत होतो अनेक जणांची सावली म्हणून प्रख्यात होतो.

संघटित समूहातील मुरलीचं वाचन, श्रवण ही एक मनाच्या रोगावरची औषधे असते. दीर्घकालीन मानसिक रोगाने विकलांग झालेल्या प्रवृत्ती करता मुरलीचा क्लास हा एक दवाखाना पण आहे.

मुरलीतील एक एका शब्दाचा परिणाम हा जादूच्या शक्तीपेक्षा अजिबात कमी नसतो. मुरली क्लास मधील सकारात्मक शब्दांचे वारंवार पुनरुच्चारन हे एखाद्या मंत्रांएवढेच काम करत असतात.

व्यक्तीच्या जीवनात वेगाने बदल होतात व ते सकारात्मक बदल असल्याने एक सकारात्मक ऊर्जा व्यक्तीच्या मनाकडून त्याच्या भौतिक शरीराकडे संक्रमित होऊ लागते व हे शक्तीचे प्रवहन व्यक्तीच्या कायेतील अंतस्त्रावी सम्प्रेरक प्रणालीवर अर्थात मनुष्याच्या (हार्मोन सिस्टीम )मध्ये सकारात्मक (+ve )बदल करतात हॆ सप्रमाण सिद्ध झालंय!

अशा रीतीने मानसिक शक्तीने जैव शक्तीवर प्रभाव पडून व्यक्तीला उत्तम मानसिक व शारीरिक स्वास्थ्य लाभते.

विशेष म्हणजे हा मुरली क्लास नित्यनेमी ज्यांच्या मार्गे चालवला जातो त्या ऋषतुल्य भगिनी अर्थात बहेनजी किंवा दिदी या त्या मुरलीचे म्हणजेच ईश्वरी महावाक्याचे अगोदर स्वतः अध्ययन करतात व नंतर अध्यापन करतात. आधी केले मग सांगितले असा ज्ञान प्रचारक भगिनींचा आचार असतो.

तसेच जे जे आपणाशी ठावे तेथे इतरांशी सांगावे शहाणे करून सोडावे सकलजन या ओवी प्रमाणे निमित्य बहेनजी या त्यांच्या संबंध संपर्कात येणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीस ईश्वरीय ज्ञानाने समजदार व शहाणे करून समाजात पाठवीत असतात.

अशाप्रकारे नित्य नियमाने सज्जन प्रवृत्तींची निर्मिती करून त्यांची समाजात पाठवणूक करायचं महत्तम काम ईश्वरीय विश्व विद्यालयातील सर्व निमित्त ब्रह्माकुमारी शिक्षिका अथक पणे करत असतात.

हे सर्व करत असताना प्रसिद्धी आपल्या कामाला मिळावी असा लवलेशही त्यांच्या प्रसन्न चेहऱ्यावर अजिबात नसतो. कारण प्रसिद्धी, पद,मान, यश,प्रतिष्ठा अशा क्षुल्लक वासनेला त्यांनी जिंकलेलं असतं.

ब्रह्माकुमारी शिक्षिका या रोज तपात तपत राहतात योगात तल्लीन असतात सेवेत तत्पर असतात. तर धारणेत नेहमी अग्रेसर असतात.

त्यांनी योगाग्नीला व ज्ञानाग्नीला साक्षी ठेवून केलेल्या तपाला जी फळ येतात त्याचचं नाव गीता पाठशाळा किंवा ब्रह्माकुमारी सेंटर म्हटलं जातं.

हा सर्व लेखन प्रपंच यासाठी आपण एक वेळ या विद्यालयाला अवश्य भेट द्यावी ही आग्रहाची विनंती तसेच तेथे गेल्यानंतर विद्यालयाची आपण प्रशस्त इमारत तर पहालचं! प्रदर्शनी पाहाल,म्युझियम पाहाल, ऑडिटोरीयम ही पाहाल.

ही भौतिक साधने पाहण्या सोबतच ऋषीतुल्य आणि वैराग्यवृत्तीचे जीवन जगत असणाऱ्या आमच्या निमित्य आदर्श शिक्षिका ब्रह्माकुमारी बहिणीचं त्यागी तपस्वी जीवनही जवळून पहावं ही एक आग्रहाची विनंती धन्यवाद!

एक वेळ जवळच्या प्रजापिता ब्रह्माकुमारी ईश्वरिय विश्व विद्यालयाला नक्की भेट द्या!

🌹

संकलन- ज्ञानदीप द्वारा

ब्रह्माकुमारीज, कुकाणा